A&C 2010 koitrip to Japan
Part 1 -
Part 2 - Part 3 -
Part 4
Translated text will be available at a later stage.
Het is toch altijd meer werk dan je denkt om alles klaar
te hebben voordat je naar bed gaat en dus van een nachtrust kunt
genieten. Zo ook afgelopen nacht. Omdat de kwekers zo ver weg zitten
vertrek je ook pas bij de laatste kweker als het al aardig donker begint
te worden.
Afsluiten is hier eigenlijk altijd samen ergens met de kweker waar je het laatste bent geweest gaan eten. Het was dan ook erg laat voordat we in het hotel terug waren. En na de inspannende dag van reizen was ik eerlijk gezegd meteen op zoek naar mijn bed. Na even gezocht te hebben beviel mij dat zo goed dat ik hiervan ook maar even gebruik wilde maken voor een paar uurtjes. Deze paar uurtjes werden er echter enkele meer en de wake-up-call klonk als vanuit een andere wereld om 7 uur in mijn oren. Daarom gisteren geen reisbericht en heb ik dus wat goed te maken.
Deze eer van de maaltijd viel de betreffende dag te beurt aan Yamatoya. En dan weten de meesten al dat je bij deze vriendelijke kweker niet zo snel wegkomt. Zeker niet als je alles wilt weten over de man, zijn kweek en de bloedlijnen die hij inzet. Maar daarover straks meer. Voorheen zijn we namelijk nog ergens anders geweest, namelijk bij Momotaro.
Iedereen weet en kent Omosako en toch is het een overweldigend gezicht om bij hem binnen te lopen en al die bakken met Shiro Utsuri te zien. Zuiverwit en inktzwart is wel zijn kenmerk en er is ook geen andere kweker die zoveel heeft gedaan en ingebracht in de ontwikkeling van de Shiro Utsuri. En ere wie ere toekomt, er is ook geen andere bloedlijn die gebruikt wordt bij het kweken van Shiro Utsuri, overal hoor je toch weer de bloedlijn van Omosaka noemen.
Ik was ook heel benieuwd naar de nieuwe Shiro bloedlijn genaamd Zebra. Zebra is een vis die Omosako als ouderdier enkele jaren geleden kocht bij Sakai. Hiermee is hij twee jaar geleden begonnen met de kweek. Nu kun je eigenlijk pas zien wat de resultaten zijn en ook de verwachting voor de toekomst. Nisai van 55 cm groot en lichamen die een voorzichtige voorspelling mogelijk maken van 90 cm plus Shiro Utsuri.
Nergens, maar dan ook nergens zie je dergelijke Shiro Utsuri zwemmen. De vraag van onze klanten was dan ook groot naar deze bloedlijn en ik was dan ook blij dat ik enkele voor onze klanten op de foto kon zetten. Ben dan ook benieuwd of hun ogen net zo verleid worden door de kunsten van deze Omosako als de mijne.
Omosako
Omosako
Shiro Utsuri 1
Shiro Utsuri 2
De meesten zijn toch veel beperkter in grote. Zelfs die waar ze met de bloedlijnen van Omosaka kweken. Langzaam maar zeker komen ook andere kwekers tot resultaten in lengte, maar dan alleen maar omdat Omosaka daar de weg voor heeft vrijgemaakt. Met recht dus de vader van de moderne Shiro Utsuri. Iets waar men terecht trots op kan en mag zijn. Is toch een super gevoel dat je over de hele wereld een stukje van je visie, zweet, bloed en tranen hebt zwemmen. We vergeten wel eens dat er maar één kweker bewust en uitsluitend met de Shiro bloedlijn bezig is, terwijl er vele zijn de Sanke, Showa en Kohaku bloedlijnen proberen te verbeteren.
Omdat ik veel grote mudponds heb en Omosako zeer benieuwd is naar de ontwikkeling van zijn bloedlijn werd mij een groep vissen aangeboden waar we uit mochten selecteren. Enkele kleine Tosai die opzettelijk klein gehouden zijn omdat er geen plaats was om de vissen door te laten groeien.
Het addertje onder het gras is dat ik twee van deze vissen twee jaar zelf moet laten door groeien en elk jaar de resultaten door moet geven aangaande groei, huidkwaliteit en pigment. Getuigd ervan hoever hun inzet en opslurpen van kennis aangaande hun bloedlijn gaat.
Natuurlijk heb ik daar geen nee opgezegd. Voordeel is dat ik een aantal van deze vissen heb en het tweede voordeel is dat het ook een leerproces voor mij is om meer te leren over deze bijzondere man en bloedlijn. Een heel ander voordeel is dat ik er 10 mag uitzoekn waarvan er dus 8 in de zaak aangeboden worden. Vissen die ik garandeer op huidkwaliteit, body en groei.
Ik weet de vissen moeten gevoerd worden om duidelijk te laten zien wat het potentieel van deze speciale groep Shiro Utsuri is. Niet vergeten dat deze vissen opzettelijk klein gehouden zijn omwille van plaatsgebrek. Eigenlijk toch een geweldig idee als je door plaatsgebrek niet alles wat je eigenlijk zou willen door kunt laten groeien.
Het rapport incl. de ontwikkeling van deze vissen zal overigens ook in diverse Koibladen in binnen en buitenland gepubliceerd worden. Ik ben dan ook weer eens blij als een kind in de snoepwinkel die zwaar verwend wordt. Schatting is dat deze vissen (nu 18 cm ) eind van dit jaar rond de 40/45 cm liggen.
Omosako heeft ook van elke vis een foto gemaakt en gemeten zodat de test 100% juist uitgevoerd wordt. De vissen worden dan ook allemaal van certificaat voorzien. Hier zijn dan de foto’s van deze Shiro Utsuri waar een ervan een Tancho Showa is.
 |
 |
 |
 |
| Omosako Shiro Utsuri 3 |
Omosako Shiro Utsuri 4 |
Omosako Shiro Utsuri 5 |
Omosako Shiro Utsuri 6 |
 |
 |
 |
 |
| Omosako Shiro Utsuri 7 |
Omosako Shiro Utsuri 8 |
Omosako Shiro Utsuri 9 |
Omosako Tancho Showa 1 |
De vissen op foto 3 en 4 zijn de twee Shiro die bij mij doorgroeien. Voor de mensen die ook in een van deze twee geïnteresseerd zijn, dit kan met het verschil dat deze twee de eerste twee jaren bij mij verblijven.
Na een zeer geslaagd bezoek nemen we afscheid en vervolgen onze weg naar een van de meest vriendelijke kwekers die er is. Iemand die eigenlijk geen introductie meer nodig heeft in de wereld die wij Koi noemen. De man waar ik over spreek is degende die met een van zijn Showa de All Japan Koishow won vorig jaar.
Natuurlijk spreek ik over Yamatoya. Een kweker die inmiddels de 60 gepasseerd is en jammer genoeg geen opvolger heeft die zijn werk voortzet. Yamatoya heeft twee zoons welke allebei een andere richting hebben gekozen als een leven in de Koi. De een werkt bij de gemeente en de andere is nog aan het afstuderen aan de universiteit. Als ik vraag waarom ze niet voor het Koivak gekozen hebben begint Yamatoya te lachen en zegt: "ze willen niet hard werken".
Yamatoya is zeer bekend is om zijn kweek in het algemeen. Zijn voorkeur gaat uit naar de Kohaku variëteit, maar de overgave die hij hier inlegt is dezelfde als bij de kweek van Sanke of Showa. Zijn filosofie is het selecteren van alleen de echte top uit de kweek en alleen deze de kans geven om door te groeien naar Nisai. Dat is dan ook wel te zien aan de selecte aantal vissen wat op zijn farm zwemt.
Veelal Kohaku met hier en daar een Showa of Sanke die het beeld wat verstoort. Door het aanbod wordt je al gauw teveel verwend en vissen die je normaal met de ogen dicht selecteert en aankoopt krijgen dan ineens kleine fouten die je gaan storen. Je vergeet dan al snel dat de vissen altijd in een prijsklasse liggen die dat soort foutjes meer dan rechtvaardigen.
Na een aantal uurtjes selecteren komen we ook uit bij zijn Tategoi. Hoewel het niet vaak voorkomt dat ik geen Tateshita of Tategoi mag selecteren is hier het antwoord ook na diverse malen gevraagd te hebben NEE. Iets wat me toch wel bezig hield maar wat men ook moet respecteren. Dus onze aankoop spitste zich met name toe op enkele Nisai en Sansai Kohaku. Het was overigens al echt donker en de lichten moesten aangemaakt worden in het Koihuis toen ik nog de laatste foto´s aan het maken was.
Hierna was het tijd om ergens een hap voor het menselijke gestel binnen te slaan. Samen met Yamatoya gingen we dan ook op pad. Even later zaten we aan een tafeltje in een klein maar druk restaurant. Hier hebben we nogal wat uurtjes pratend en vragend doorgebracht. Toen we wilden vertrekken vroeg Yamatoya ons of we zondag weer terug wilden komen. Hij zou dan voor een aantal Tateshita zorgen waaruit ik kon selecteren. Raar hoe het toch allemaal kan lopen. Zo is het nog echt nee en voordat je het weet toch weer ja. Ik ben in ieder geval blij en hij ziet mij zondag dus ook terug.
Het was inmiddels al rond 10 uur half 11 toen we weer naar het hotel reden. Omdat echter het hotel een aantal uurtjes rijden was kun je je wel voorstellen dat iedereen zeer moe was. Daarom weer terug komend op het begin van deze dag. Namelijk het hotel binnen lopen, sleutel vragen, naar je kamer gaan, even op het bed gaan liggen om een uurtje de ogen dicht te doen en vervolgens waker te worden door de wake-up-call.
Vanaf daar zijn we weer aan het begin van deze tekst in het reisverslag en kan ik dus weer verder weken aan een volgende dag en verslag. Kijk wel nog even naar enkele vissen die ik kocht bij Yamatoya en hopelijk geniet je ook een beetje mee van het Japanse gevoel wat ik hier heb. Voor de rest zeg ik maar even voor het gemak …TOT MORGEN, more...